Grand Canal

SAMENWERKINGSPROJECTEN | 2018-19

 Chen Shu, Ma Deng Feng, Lilian Creemers en Theo Derksen

DEELNEMERS 

2018-19

MA DENGFENG

CHEN SHU

LILIAN CREEMERS

THEO DERKSEN

WASSIM HABIB

Het werk van Ma kenmerkt zich door zijn elegante en verfrissende stijl met krachtige slagen. Hij leert van oude kalligrafiemeesters uit verschillende dynastieën, zoals Wang Xizhi (303AD-361AD), Wang Xianzhi (344AD-386AD) en Yi Binshou (1754-1815) en gebruikt oude tabletinscripties, zoals "Zhang Qian" en "Shi Men". Hij combineert zijn voorbeelden terwijl hij vasthoudt aan zijn eigen kenmerken, dit maakt zijn werk bijzonder en persoonlijk.

Ma Yigi, beter bekend als Ma Dengfeng, studeerde af aan de China Academy of Art met een major of kalligrafie (seal cutting). Ma is lid van het "Calligraphy Education Research team en lid van de Chinese Society of Education, lid van het Education Committee van de Zhejiang Province Calligraphers Association, co-editor van de Painting and Calligraphy Academy of CPPCC Yuhang. Ma nam deel aan vele kalligrafie-wedstrijden waarin hij verschillende prijzen won.

Chen is een bijzonder getalenteerde fotograaf en vormgever. Als fotograaf heeft hij een scherp oog voor het moment en het detail en brengt dit razendsnel in beeld. Zijn werk is bijzonder herkenbaar door zijn documentaire stijl met voorliefde voor zwart-wit fotografie alhoewel hij de uitdaging van kleur fotografie niet uit de weg gaat. In zijn fotografie hanteert hij een moderne en inspirerende stijl.

Chen is afgestudeerd aan de Hangzhou University, met als afstudeerrichting fotografie en digitale media, Department of Art Design. 

Afgestudeerd met "Outstanding Graduates van Zhejiang Province".  Onder leiding van professor Han Chengwei's is een solide basis voor fotografie en design gelegd. Chen startte zijn eigen studio in 2013 en werkt voornamelijk als grafisch vormgever en commercieel fotograaf en geeft fotografie onderwijs. Sinds 2016 heeft Chen zijn studio uitgebreid met een designbureau. Hierin geeft hij leiding aan 13 jonge designers en heeft jaarlijks vele opdrachten.

Op het gebied van fotografie, heeft Chen een passie voor het grote kanaal. Hij heeft hiermee diverse ambitieuze prijzen behaald. Onder andere de eerste, tweede en derde prijs bij de provinciale fotografie wedstrijden, bij de Zhejiang Photographic Exhibition en de 12e en 13e fotografie kunsttentoonstelling in Shanghai. In 2014 ontving hij de titel "Top 10 Photographers of the Canal".

Het werk van Creemers, autonoom keramisch werk, sculpturen, installaties en multimediaprojecten zijn geëxposeerd in binnen- en buitenland en zijn opgenomen in verschillende collecties.

Als art director en curator heeft Creemers verschillende nationale en internationale ten-toonstellingen, lezingen, workshops en kunst-projecten opgezet. Daarnaast adviseert ze kunstenaars.

Uitwisselingsprojecten waarin meerdere culturen, kunstdisciplines en mensen elkaar werken zijn geen uitzondering voor haar. Uitwisselingsprojecten waarin meerdere culturen, kunstdisciplines en mensen elkaar werken zijn geen uitzondering voor haar. Door met thema's te werken creëert Creemers telkens een perfect kader voor het maken van bewuste keuzes, die het gezichtsveld verbreden. Vorm, textuur, massa en kleur zijn delen van dit raamwerk en door hun eenvoud; ze bepalen de kwaliteit die de kunst van Creemers uitstraalt.

Theo Derksen is een Nederlandse internationaal werkende fotograaf die verschillende prijzen heeft ontvangen, waaronder de Kodak Award, een Polaroid-sponsoring, de Amsterdam Art Foundation en de Limburg Art Grant. Na zijn studie fotografie en audiovisueel ontwerp werkte hij als stagiaire bij Magnum-fotograaf Ernst Haas voordat hij fotojournalist en autonoom fotograaf werd voor verschillende Nederlandse kranten en tijdschriften. In 1990 werd hij parttime hoofd-docent fotografie en onderzoek aan de kunstafdeling van Hogeschool Zuyd en later hoofd visuele communicatie. Hij is ook gastprofessor geweest bij veel grote onderwijs-instellingen. Hij werkt meestal aan langlopende autonome projecten die een grote actualiteit waarde hebben. Zijn werk bevindt zich in nationale- en internationale collecties. Meerdere boeken zijn van zijn werk uitgegeven.

Geboren in Damascus (Syriëë) studeerde aan de Aleppo University Geneeskunde. Hij heeft sinds februari 2016 een ‘voorlopige vergunning tot verblijf’ in Nederland. Hij voelt zich op zijn gemak in Nederland. Wassim spreek inmiddels goed Nedelands. Omdat hij zelfstandig wil zijn heeft hij sinds zijn verblijf diverse functies vervult. Uiteraard zou hij het liefste in zijn beroep geneeskunde aan de slag willen. Wassim is zeer actief in diverse netwerken. Dit geeft hem de gelegenheid zijn netwerk uit te breiden en op de hoogte te blijven van ontwikkelingen in zijn vakgebied.
Hij vindt het vanzelfsprekend om een steentje bij te dragen aan de Nederlandse samenleving die vluchtelingen de kans geeft om in veiligheid te leven en een nieuwe toekomst op te bouwen. 

Speciaal voor het project Grand Canal heeft hij een bijzonder gedicht met videocompilatie over het kanaal gemaakt. Deze wordt tentoongesteld tijdens de expositie.

Aanleiding en achtergrond

In 2014 en 2015, 2018 en nu 2019 hebben Creemers, Chen, Derksen en Ma samengewerkt in een internationale kunstuitwisseling in Weert en Yuhang-China. In 2018 hebben zij rondom het “Grand Canal” welk van Shanghai naar Beying loopt een kunstproject gedaan. De aanleiding voor deze samenwerking was een reisverslag uit 1795 van de Nederlander Andreas Eberhardus Van Braam. Van Braam Houckgeest (1739-1801) heeft 200 jaar geleden als laatste buitenlander een reis naar de Keizer in Peking gemaakt. Deze reis vond plaats via het “Grand Canal”. 

Met het project hebben de kunstenaars de reis van Van Braam nogmaals gemaakt. Het resultaat was een nieuw hedendaags artistiek en visueel reisverhaal welk is tentoongesteld in de Yuhang Library (Hangzhou-China) in mei en juni 2018. 


In 2019 heeft een reis plaatsgevonden langs ons Grand Canal, het “Grand Canal du Nord”. Tijdens het onderzoek bleek dat in Nederland voornamelijk het kanaal zelf de tijd heeft overwonnen. Informatie en/of afbeeldingen zijn zeer beperkt bewaard gebleven. Het kanaal heeft nooit opgeleverd wat de bedoeling was bij de aanleg. Tegenwoordig is het kanaal een lint in ons Limburgs landschap wat geduldig wacht op wat er komen gaat.

GRAND CANAL YUHANG

GRAND CANAL WEERT

Het Grote Kanaal in China is één van de langste kanalen ter wereld en is een Unesco World Heritage Site. Het is de langste kunstmatige rivier op aarde. De oudste gedeeltes zijn 500 jaar voor de jaartelling aangelegd. Het kanaal verbindt verschillende rivierbekkens en een groot aantal meren met elkaar en is in totaal 1794 kilometer lang. Het staat ook bekend onder de namen; Groot Kanaal, Groot Kanaal van China, het Grote Kanaal van China, het Keizerskanaal, het Grote Kanaal Peking-Hangzhou en als Groot Kanaal Beijing-Hangzhou.


Ook voor Nederland is dit een belangrijke contact-route geweest. Het Grote Kanaal in China is al vroeg door een Nederlandse handelsdelegatie gebruikt om contacten te leggen met de keizer van China. Er bestaat een bijzonder boeiend reisverslag van een handelsreis die de Nederlandse Oost Indische Compagnie in 1794-1795 maakte,in de vorm van een destijds gebruikelijk ooggetuigenverslag. In dit verslag worden de steden, dorpen en landschappen langs het Grote Kanaal beschreven. De ambassade van de Nederlandse Oost Indische compagnie heeft destijds opdracht verleend een dergelijk verslag te maken.

Uitzonderlijk is te noemen dat destijds tevens de mensen, het landschap en gebruiken zijn weergegeven in talloze tekeningen en schetsen. Deze bevinden zich op dit moment in diverse museale en privécollecties over de gehele wereld. Tijdens het toegepast onderzoek zijn Creemers en Derksen in aanraking gekomen met een bijzondere collectie van circa 200 werken die betrekking hebben op het grote kanaal en Hangzhou/Yuhang. Deze collectie is een grote inspiratiebron voor de vorming van het nieuwe werk geweest.

Het ‘Grand Canal du Nord’ (Fossa Eugeniana) is een van de prestigieuze infrastructuurwerken die Napoleon in het begin van de 19de eeuw in zijn nieuw verworven territoria in het grensgebied van het huidige Duitsland, Nederland en Frankrijk liet uitvoeren. 


Vanuit Frankrijk was hij begonnen aan een grote veroveringstocht doorheen Europa tot in Rusland toe. Overtuigd van het strategische belang van een goede waterverbinding tussen Rijn, Maas en Schelde, gaf hij zijn fiat voor de aanleg van het kanaal. Antwerpen moest er het sluitstuk van vormen.


Toen hij in mei 1803 in een oorlog met Groot-Brittannië verwikkeld raakte, zag Napoleon de mogelijkheden van Antwerpen als één van de meest noordelijke havens op de Kanaalkust van waaruit een offensief kon worden gelanceerd. Wilde hij een kans tegen een zeemacht als Groot-Brittannië maken, dan moest de Franse vloot dringend verder worden uitgebouwd. Daarom wilde Napoleon Antwerpen uitbouwen tot de grootste noordelijke marinewerf van zijn toenmalige rijk. Voor de toevoer van constructiehout, erts… moest het ‘Grand Canal’ zorgen.


Op het moment van zijn goedkeuring moest het tracé voor de Rijn-Maas-Scheldeverbinding nog worden gekozen. Dat hing grotendeels af van de topografie van het terrein, hoogteverschillen, het waterpeil van de rivieren, waterlopen die het kanaal konden voeden en open terrein om de kosten voor onteigeningen te drukken. 

Uiteindelijk kozen de Franse ingenieurs voor een traject met drie onderdelen: 1) een verbinding van de Rijn naar de Maas tussen Grimlinghausen-Neuss en Venlo; 2) Van Venlo via Kaulille over Bocholt naar Herentals om uiteindelijk in het Bonapartedok in Antwerpen uit te monden en 3) een toevoerkanaal tussen Smeermaas en Kaulille dat voor de noodzakelijke watertoevoer op het hoogste punt van het kanaal moest zorgen. De totale lengte zou 156 km bedragen. 


36 sluizen hielpen de hoogteverschillen overbruggen. Met afstanden van 27m tussen de kanaaldijken, 13m voor de bodem en een waterdiepte van 2,60m was het ‘Grand Canal’ naar de toenmalige normen van die tijd ruim bemeten. Het moest bevaarbaar zijn voor schepen van 400 ton. De restanten van het Grand Canal liggen verspreid over drie verschillende landen (Duitsland, Nederland, België). Naast restanten van het Belgische toevoerkanaal, bestaan er ook nog overblijfselen van het hoofdkanaal in Boekend bij Venlo en Beringe (Nederland) uit 1809; Straelen en Neuss in Duitsland.

Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door

Voor meer informatie

Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door

Voor meer informatie